دانشگاه پیام نور پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن 2322-3804 14 1 2026 02 20 Analyzing the concept of permission in the Holy Quran and examining its role in the effect of vehicles by looking at the opinions of the commentators of the Holy Quran واکاوی مفهوم اذن در قرآن کریم و بررسی نقش آن در تأثیر وسایط با نگاهی به نظرات مفسران قرآن کریم 1 12 13026 10.30473/quran.2026.61414.3043 FA سید جلال رضوی زادگان دانش‌آموخته دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2021 10 28 Looking at the world of creation, we see that all of God's creatures are somehow effective in the universe and also affect each other, but with a monotheistic view, it becomes clear that not all of them are unnecessarily great in their work. In other words, everything they do is by the permission of God and in the shadow of the power that God Almighty has given and says to them. And in fact, the only one who influences independently and without the need for another everywhere and in everything is the holy essence of God, and the activity and influence of others is during his activity and influence and in its light. The Holy Qur'an refers to this two-way relationship between the Creator and the creature in all kinds of creatures, from inanimate to human, and defines and explains everything in the shadow of its permission. In this definition, everything from man's voluntary actions and his guidance to maintaining the balance of the universe is all subject to the permission of God Almighty. Of course, in the verses of the Holy Quran, sometimes performing an action is attributed to the creature and sometimes to the Creator, which indicates the existence of the creature's effect in the shadow of God's permission. با نگاه به جهان آفرینش مشاهده می‌شود مخلوقات الهى همگی به نحوی در عالم مؤثرند و در یکدیگر نیز تأثیرگذارند اما با نگاه توحیدی به این موضوع به وضوح عیان می‌شود که همگی در کارهاى خودشان بى‌نیاز از خداى متعال نیستند. به عبارتی هر آنچه انجام می‌دهند به اذن خدا و در سایه نیرویى است که خداى متعال به آنها عطا فرموده و مى‌فرماید. و در حقیقت، تنها کسى که مستقلاً و بدون احتیاج به دیگرى در همه جا و در همه چیز، تأثیر مى‌بخشد همان ذات اقدس الهى است و فاعلیّت و تأثیر دیگران در طول فاعلیّت و تأثیر او و در پرتو آن مى‌باشد. قرآن کریم به این ارتباط دو سویه بین خالق و مخلوق در انواع مخلوقات از جماد گرفته تا انسان اشاره کرده و همه را در سایه اذن خود تعریف و تبیین نموده است. در این تعریف همه چیز از افعال اختیاری انسان و هدایت او تا حفظ تعادل کائنات همه منوط به اذن و مشیت خداوند متعال معرفی می‌شود. البته در آیات قرآن کریم گاهی انجام یک فعل به مخلوق و گاهی به خالق منتسب می‌شود که این نشان از وجود تأثیر مخلوق در سایه اذن الهی دارد. https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_13026_2c0c10d07ffe2934b3f972ebb9c6dac7.pdf