دانشگاه پیام نور پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن 2322-3804 4 2 2016 03 20 A Linguistic Investigation into the Narrative Style of Yusuf’s Story in the Holy Quran Using Simpson’s Framework بررسی و تحلیل داستان حضرت یوسف در قرآن کریم در چارچوب الگوی سیمپسون 69 94 3057 10.30473/quran.2016.3057 FA پیمان صالحی استادیار گروه علوم قرآن و حدیث و عضو هیات علمی دانشگاه ایلام Journal Article 2016 03 25 Yusuf’s story has such a spirit that one can interpret it in various ways. The current study aims at linguistically investigating the narrative style of Hazrat Yusuf’s story in the Holy Quran, using descriptive-analytic method and taking advantage of Simpson’s model. The study results indicate that the narrative style follows the B category of narrative styles, which expresses the thoughts, beliefs, and feelings of the first character of the story. In this story, free quoting is used to express the characters’ states and beliefs. Based upon the second principle of Simpson’s categorization, the dominant text’s mood is positive, which shows the interpreter’s confident views on the truth of God and his mystic helps to true pious people. The linguistic devices, in this regard, are: imperative verbs, generalizing sentences, belief-expressing sentences, evaluative adverbs and adjectives, sensational words, reporting adverbs, which report thoughts, understanding, and reactions, and sorrow, fear, discontent and gripe words, showing fear and sorrow and confirming the positive mood of the story. The dominant concepts in this narration are: cruel people’s failure to achieve prosperity, God’s loyalty to helping true pious individuals, not getting hopeless of God kindness, and so on and so forth. However, in some cases, negative mood is used to show the characters’ doubts and skepticisms to each other, and more importantly, to show the happenings of misconceptions and individuals’ evaluations of each other. داستان یوسف علیه‌السلام در قرآن کریم، دارای چنان جوهری است که هربار به شکل جدیدی می‌توان آن را شرح و تفسیر نمود. هدف این مقاله، مطالعه و بررسی زبان‌شناختی دیدگاه داستان حضرت یوسف علیه‌السلام با روش توصیفی-تحلیلی و براساس مدل پیشنهادی سیمپسون است. نتایج نشان از آن دارد که راوی از نوع مقوله‌ ب حالت روایی است که افکار، عقاید و احساسات شخصیت اول داستان را بیان می‌کند. در این داستان از کلام نقل قول آزاد برای بیان حالات و عقاید شخصیت‌ها استفاده شده است. براساس محور دوم تقسیم‌بندی سیمپسون، وجهیت غالب در متن، مثبت است که نشان‌دهنده دیدگاه قاطع راوی، بر حقانیت خداوند و امدادهای غیبی او برای مؤمنان حقیقی است. ابزار زبانی به کار رفته در این وجه، عبارتند از: فعل‌های امری، فعل‌های وجهی واژگانی، جملات تعمیم‌دهنده، جملات بیان‌کننده عقاید، قیود و صفات ارزیابانه، کلمات احساسی و افعال گزارشی که گزارشگر افکار، ادراکات و واکنش‌ها هستند و یا کلمات حزن، خوف، شکوی و بث، که در این داستان برای تحقق ترس و اندوه و حزن به کار برده شده است و بر وجهیت مثبت داستان یوسف علیه‌السلام صحه می‌گذارد. تفکر غالب در زبان متن روایتی: عدم رستگاری ستمگران، عدم غفلت خداوند در امداد به مؤمنان حقیقی، ناامید نشدن از رحمت الهی و... است. با این حال در پاره‌ای از موارد از وجهیت منفی برای نشان دادن شک و تردید شخصیت‌ها نسبت به یکدیگر و مهم‌تر از آن برای ترسیم نحوه رخ دادن سوء تفاهم‌ها و ارزیابی طرفین از یکدیگر، استفاده کرده است. https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_3057_f5e68fc77f8b3ba60b3cc42ab2168678.pdf