دانشگاه پیام نور پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن 2322-3804 10 2 2022 08 23 The first prophet of God: Adam Abu al-Bashar or Prophet Noah (AS) نخستین پیامبر خدا: آدم ابوالبشر یا حضرت نوح(ع) 95 116 8976 10.30473/quran.2022.60218.3000 FA محسن رجبی قدسی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم 0000-0002-3182-8674 فهیمه ضیاء قریشی . دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن مجید، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم Journal Article 2021 08 06 Citing verse "( All )people are a single nation; so Allah raised prophets as bearers of good news and as warners, and He revealed with them the Book with truth, that it might judge between people in that in which they differed" (2:213), some scholars reject the prophecy of Adam and consider Noah (AS) as the first prophet of God. Because the first people lived in the same way and religion that they did not need a prophet (external argument) when unresolved differences arose with the rule of intellect judgement (internal argument), God began the raising of the prophets by sending Prophet Noah (AS). The verses “He has made plain to you of the religion what He enjoined upon Nuh and that which We have revealed to you” (42: 13) and “Surely We have revealed to you as We revealed to Nuh, and the prophets after him” as well as authentic hadiths explain it. The present study, while examining the reasons of this group of scholars, by reflecting on the verses of the Qur'an and studying the hadiths, has criticized and evaluated the prophethood of Adam Abu al-Bashar with the components proposed for the arising and prophethood of the prophets. برخی از محقّقان با استناد به آیه «کَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیینَ مُبَشِّرِینَ وَمُنْذِرِینَ وَأَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ لِیحْکُمَ بَینَ النَّاسِ فِیمَا اخْتَلَفُوا فِیهِ» (بقره/213)، نبوّت آدم را منتفی و حضرت نوح(ع) را نخستین پیامبر خدا می‌‌دانند؛ زیرا مردمان نخستین بر روش و آیین واحدی زندگی می‏کردند که نیازی به پیامبر (حجّت بیرونی) نداشتند، با آغاز اختلاف‏هایی که دیگر با حکم عقل (حجّت درونی) به‏تنهایی قابل حل نبود، خداوند بعثت انبیاء را با فرستادن حضرت نوح(ع) آغاز کرد که از جمله آیات «شَرَعَ لَکُمْ مِنَ الدِّینِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِی أَوْحَینَا إِلَیکَ ...» (شوری،13) و «إِنَّا أَوْحَینَا إِلَیکَ کَمَا أَوْحَینَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِیینَ مِنْ بَعْدِهِ» (نساء، 163) و نیز احادیث معتبر مبیّن آن است. این جستار ضمن بررسی دلایل این دسته از پژوهشگران، با تدبّر در آیات قرآن و مطالعۀ احادیث، پیامبری آدم ابوالبشر را با مؤلّفه‌های مطرح شده برای بعثت و نبوّت انبیا به بوتۀ نقد و سنجش گذارده است. https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_8976_be63256b3720218df93f8fa535fe9b6b.pdf