دانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219Narrative analysis of Surah Kahf;
Clarifying the role of the "Knowledge" component in the stages of the narrations, in order to show the continuity of the overall content of the Surah.تحلیل روایتشناختی سوره کهف؛ تبیین نقش مولفه «دانایی» در مراحل روایتها، در جهت نشاندادن پیوستگی محتوای کلی سوره1201143210.30473/quran.2024.66020.3208FAپرویزآزادیدانشگاه امام خمینیJournal Article20221107Due to its special content, Surah Mubarakah has always been the focus of researchers. One of the methods of analyzing the structure and content of this surah is the knowledge of narration. By using this knowledge, the structure of all Surah narrations was examined separately and the common element of all stages of the narrations (knowledge) was extracted. It is noteworthy that in all the narrations of this surah and in the four stages of each narration (Chinese introduction, the beginning of the crisis, the peak of the crisis, the exit from the crisis), the component of knowledge is repeated at least once and at most four times; That is, there is no narration in this surah in which there is no mention of the role and value of knowledge. In some narratives, knowledge is the cause of the crisis, and in some, knowledge is the cause of the crisis. Paying attention to the component of knowledge in all narratives shows that knowledge can be both the cause of the crisis and the reducer of the crisis. The narratological explanation of the narrations of Surah Kahf shows the conceptual continuity of the Surah, from the beginning to the end, based on the knowledge component.سوره مبارکه کهف به دلیل محتوای خاص همواره مورد توجه محققان بوده است. یکی از روشهای تحلیل ساختار و محتوای این سوره، دانش روایتشناسی است. با بهرهگیری از این دانش، ساختار تمامی روایتهای سوره به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گرفت و عنصر مشترک تمامی مراحل روایتها (دانایی) استخراج شد. قابل توجه اینکه در همگی روایتهای این سوره و در مراحل چهارگانه هر روایت (مقدمه چینی، شروع بحران، اوج بحران، خروج از بحران) مولفه دانایی حداقل یک و حداکثر چهار بار تکرار شده است؛ یعنی روایتی در این سوره نیست که در آن پیرامون نقش و ارزش دانایی سخنی گفته نباشد. در برخی روایتها آگاهی عامل ایجاد بحران و در برخی دانایی عامل خروج از بحران است. توجه به مولفه دانایی در تمامی روایتها نشانگر این است دانایی میتواند هم خود عامل بحران و هم فروکاهنده بحران باشد. تبیین روایتشناختی از روایتهای سوره کهف نشانگر پیوستاری مفهومی سوره، از ابتدا تا انتها، بر اساس مولفه دانایی است.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11432_c33ae094f50a200955d8480171c0bf07.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219Analytical analysis of the application of the differences in the mentioned readings in the traditions of Ahl al-Bayt (AS)
(Case study: Tafsir Noor al-Saqlain)واکاوی تحلیلی کاربست اختلاف قراءات مذکور در روایات اهل بیت (ع) (مطالعة موردی: تفسیر نورالثقلین)21341087210.30473/quran.2024.67083.3236FAالهامزرینکلاهاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث مرکز آموزش عالی اقلید، ایران،آمنهامیدیدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20230214One of the notable cases in the commentary traditions of Ahl al-Bayt (a.s.) is that in connection with some verses, readings are mentioned that are sometimes different from the famous readings. This research, by using the library method and data analysis, while extracting such narrations in the researched source i.e. Tafsir Noor al-Saghalin, explained the place of recitations and then its function, and reached the conclusion that recitation narrations are important from the perspective of Hawizi. and he has narrated a total of 45 Qara'i narrations from various sources, most of which are related to Majmaal Bayan, which is a significant number compared to many narrative interpretations. It should be noted that the function of the readings of the Ahl al-Bayt (AS) in this commentary can be seen in the four axes of conceptualization and interpretation of the verse, expansion and development in the meaning of the verse, disambiguation and expression of synonyms. Among these, the most important function of reading narrations is related to conceptualization and interpretation of the verse.یکی از موارد قابل توجه در روایات تفسیری اهل بیت(ع)، این است که در ارتباط با برخی آیات قرآنی، قراءاتی ذکر شده که گاهاً با قراءت مشهور متفاوت است. این پژوهش با به کارگیری روش کتابخانهای و تحلیل دادهها ضمن استخراج اینگونه روایات در منبع مورد تحقیق یعنی تفسیر نورالثقلین، به تبیین جایگاه قراءات و سپس کارکرد آن پرداخته و به این نتیجه دست یافته که روایات قرائی از منظر حویزی حائز اهمیت بوده و وی در مجموع 45 روایت قرائی از منابع گوناگون که بیشترین آن مربوط به تفسیر مجمعالبیان است، نقل کرده که این تعداد به نسبت بسیاری از تفاسیر روایی، عدد قابل توجهی است. گفتنی است کارکرد قراءات اهلبیت (ع) در این تفسیر در چهار محورِ مفهومسازی و تفسیر آیه، گسترش و توسعه در معنای آیه، ابهامزدایی و بیان مترادفات قابل مشاهده است. که در این میان بیشترین کارکرد روایات قرائی مربوط به مفهومسازی و تفسیر آیه است.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_10872_cffc9dcd709c43f8eed714aebc96e88b.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219Critique of the commentators' views on why questions and answers do not match in the verses (Mo'menun /89-86)نقد و بررسی دیدگاه مفسران پیرامون چرایی عدم مطابقت پرسش و پاسخ در آیات (مؤمنون/86- 89)35461104010.30473/quran.2024.65753.3193FAامینهفیروزسنگریدانشجوی کارشناسی ارشد،علوم قرآن و حدیث دانشکده ی الهیات دانشگاه شیرازعلیثامنیعضو هیأت علمی دانشکده ی الهیات دانشگاه شیراز، استادیار،بخش علوم قرآن و فقهJournal Article20221015The use of questions is one of the methods of intellectual training of verses such as verses(Mo'menun/84-89)to explain the truth of Her Lordship to the polytheists.the Qur'an and God has used this method in many.<br /><br />Observing these verses,firstly,due to the apparent inconsistency of the question of who the Lord and Ruler is and the answer to the question of God's ownership to both questions,and secondly,the incompatibility of the question of lordship with the beliefs of the polytheists,problems have occurred that commentators Presented.<br /><br />The present research has been done by descriptive-analytical-critical method,by enumerating the opinions of commentators and experts about these verses,"criticizing and reviewing them"and finally explaining the selected answer. According to the results of this study,considering the correspondence of questions and answers with the beliefs of the polytheists in the verses under discussion,since God, by asking about his ownership,lordship and sovereignty,forced the polytheists to confess to the wise unity of the whole world that he is,In the same way that the polytheists have argued against them in adopting different gods,there is no problem when the polytheists answer the question of who is the Lord and the ruler,as in the first question,according to their beliefs,from the ownership of God.استفاده از پرسش برای ایجاد ذهنیت مساعد جهت تفهیم حقیقت به مخاطب،یکی روشهای تربیت عقلانی قرآن به شمار میآید و خداوند در آیات بسیاری مانند آیات (مؤمنون/84-89)، جهت تفهیم حقیقت ربوبیّت خود به مشرکان از این روش استفاده نموده است. ناظر به این آیات، اولاً به سبب عدم مطابقت ظاهری پرسش از کیستی رب و حاکم و پاسخ از مالکیّت خداوند به هر دو سؤال و ثانیاً عدم مطابقت سؤال از ربوبیّت با عقاید مشرکان، اشکالاتی صورت گرفته است که مفسران در مقام پاسخگویی به آن نظراتی را ارائه نمودهاند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی-انتقادی، با احصای نظرات مفسران و صاحب نظران دربارهی این آیات، به نقد و بررسی آنها و نهایتاً به تبیین پاسخ برگزیده پرداخته است. براساس نتایج این پژوهش، با توجه به مطابقت پرسش و پاسخ با عقاید مشرکان در آیات مورد بحث، از آنجایی که خداوند با پرسش از مالکیّت، ربوبیّت و حاکمیّت خود، مشرکان را وادار به اعتراف نسبت به وحدت مدبّر کل جهان که خود اوست نموده و از همان راه که مشرکان در اتخاذ آلهه مختلف داشتهاند علیه آنها اقامه حجت کرده است، هنگامی که مشرکان در پاسخ به سؤال از کیستی رب و حاکم نیز همانند سؤال اول، مطابق با عقایدشان پاسخ از مالکیّت خداوند میدهند، اشکالی صورت نمیگیرد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11040_a279de9677df5eac59f382ac46d983bd.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219Historical – descriptive semantics about Ommahمعناشناسی تاریخی- توصیفی واژهی أُمَّة47601106910.30473/quran.2024.67761.3259FAآمنهدقیق شیرازیدانش آموخته کارشناسی ارشد، رشته علوم قرآنی گرایش ادبی، دانشگاه قرآن و حدیث، تهران، ایران.مریمولایتیاستادیار، رشته علوم قرآن و حدیث، گروه علوم و معارف حدیث، دانشگاه قرآن و حدیث، تهران، ایران.سید محمدعلیقائم مقامی الحسینیاستادیار، رشته زبانشناسی مقابلهای، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.Journal Article20230430Historical and descriptive semantics of Quranic words is one of the new research methods in the Holy Quran. This method is used for words that have multiple meanings and it is necessary to discover the meaning of the word in each verse and its evolution. According to the commentators, the word nation is not used in one sense, but, according to the context of each verse, it is mentioned in multiple meanings. In this research, firstly, with a temporal approach, the evolution of the word is examined. According to the temporal approach, although this word and its derivatives are seen in Hebrew, Aramaic and Syriac texts, as well as in the Testaments and Jahili poems, but Due to the existence of other derivatives in non-Arabic languages, a word is involved. This word has undergone semantic development throughout history and has reached the semantic fields of society, religion, time, pattern and distortion, and the semantic field of non-human. In the next step, through the semantics of simultaneity, by analyzing the usages and by extracting the concepts of companion and substitute of Ummah, cleared that this word has the most association with one word, and the analysis of the characteristics of its companions is a way to find the substitute of Ummah. But the final analysis is related to the recognition of the substitutes of the nation, which was determined by examining the companions of the same that the word "self" can be known as the best substitute for the word "umma".معناشناسی تاریخی و توصیفی واژگان قرآن،از روشهای نوین پژوهش در قرآن کریم است. این روش برای واژگانی به کار می رود که دارای معانی متعدد در قرآن هستند و لازمست معنای واژه در هر آیه و سیر تطور آن با توجه به منابع پیشین کشف شود. واژه أمة از نظر مفسران، در تمامی موارد استعمال آن، در یک معنا به کار نرفته بلکه ،مطابق با سیاق هر آیه، در معانی متعدد ذکر شده و به نظر میرسد تاکنون ابعادمعنایی این واژه برای قرآنپژوهان بهخوبی روشن نشده است. دراین پژوهش ابتدا با رویکرد درزمانی، سیر تطور واژه و معناشناسی آن قبل و بعد از نزول قرآن مورد بررسی قرارمیگیرد.طبق رویکرد درزمانی هرچند این واژه و مشتقات آن در متون عبری، آرامی و سریانی و نیز در عهدین و اشعار جاهلی به چشم میخورد اما به دلیل وجود مشتقات دیگر در زبان های غیرعربی، واژهای دخیل است. این واژه در طول تاریخ دچار توسعهی معنایی گشته و به حوزه های معنایی اجتماع، دین، زمان، الگو و اسوه و حوزه معنایی غیرانسان نیز راهیافته است. در گام بعد، از طریق معناشناسی همزمانی، با تحلیل کاربردها و از طریق استخراج مفاهیم همنشین و جانشین امّة، مشخص شد که این واژه بیشترین همنشینی را با لغت واحدة داشته که تحلیل ویژگی همنشینهای آن، در یافتن جانشین امّة راهگشاست. اما تحلیل نهایی مربوط به شناخت جانشینهای امّة است که با بررسی همنشینهای واحدة مشخص شد که واژهی نفس میتواند به عنوان بهترین جانشین برای واژهی امّة شناخته شود.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11069_499742ccc55fb289b5f31ac4e71f146d.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219The nickname of the Prophet Jacob (as) as "Israel" in the Old Testament and its reflection in Islamic hadith and commentaryملقّب شدن یعقوب (ع) به «اسرائیل» در عهد عتیق و بازتاب آن در حدیث و تفسیر اسلامی61741105910.30473/quran.2024.65319.3183FAمحسنرجبی قدسیدانشگاه علوم و معارف قرآن کریم0000-0002-3182-8674سیده فرنازاتحاددانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات دانشگاه مازندرانJournal Article20220902According to the Old Testament report, a man wrestled with Jacob until dawn and when he could not overcome him, he squeezed Jacob's thigh and said to him: From now on your name will be "Israel" because you fought with God and man. And you won. The same story is reflected in Islamic hadith and commentary, and "Israel" is considered the title of Jacob. While according to the evidence in the Holy Quran, Israel lived before the Prophet Jacob and was one of the companions of the Prophet Noah (AS) in the ship: "And We gave Musa the Book and made it a guidance to the children of Israel...The offspring of those whom We bore with Nuh". The use of the term "Jacob" twice as opposed to the 41 uses of the "Children of Israel" also emphasizes the difference between the two families. The present article, by studying Islamic traditions and interpretations, has shown that the document and text of the reports indicating that the Prophet Jacob was nicknamed Israel are weak and fake and are among the Israelites. He also finds other evidence in Jewish sources (Old Testament Apocrypha, Midrash, and Talmud) that show that Israel is a person other than the prophet Jacobبر پایه گزارش عهد عتیق، مردی با یعقوب تا طلوع فجر کشتی گرفت و چون نتوانست بر وی غلبه کند، ران یعقوب را فشرد و به او گفت: از این پس نام تو «اسرائیل» خواهد بود، زیرا با خدا و انسان مجاهده کردی و نصرت یافتی. همین داستان در حدیث و تفسیر اسلامی انعکاس یافته است و "اسرائیل" لقب یعقوب نبی(ع) پنداشته شده است. در حالی که بنا بر شواهد موجود در قرآن کریم، اسرائیل قبل از حضرت یعقوب(ع) میزیسته و از همراهان نوح نبی(ع) در کشتی بوده است. کاربرد دو بار اصطلاح «آل یعقوب» در مقابل 41 مرتبه کاربرد «بنی اسرائیل» نیز بر متمایز بودن این دو خاندان تأکید دارد. نوشتار حاضر، با مطالعۀ روایات و تفاسیر اسلامی نشان داده است که سند و متن گزارشهای حاکی از ملقّب شدن یعقوب نبی به اسرائیل، ضعیف و جعلی و در زمرۀ اسرائیلیاتاند. همچنین به قراین و شواهدی دیگر در منابع یهودی دست یافته که نشان میدهد اسرائیل، فردی غیر از یعقوب نبی است.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11059_cdf78d9b422d66ac478c8af5faa311ee.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219An essay on the reprimanding address to the Prophet of Islam
In verse 128 of Surah Al-Imranجستاری در خطاب عتاب آمیز پیامبر اسلام درآیۀ 128 سوره آل عمران75841149210.30473/quran.2025.67250.3241FAمحمدسبحانی نیاگروه معارف دانشگاه کاشانJournal Article20230303One of the theological topics in the Holy Qur'an, which has attracted the attention of Shia and Sunni commentators for a long time, is the verses of God's reprimanding and reprimanding addresses to the Holy Prophet (PBUH). Among them is the 128th verse of Surah Al-Imran (There is no such thing). The commentators have not presented a single opinion in the explanation and interpretation of this verse and each one has interpreted it in a different way. By leaving the first one, they have justified its meaning and sometimes they have considered the audience of this verse to be not the Prophet but the general public. The main concern of the commentators in justifying and analyzing this kind of reprehensible speech is to resolve the conflict that some people think is related to the infallibility of the Prophet. The current research tries to analyze the opinions of the commentators with the library method and descriptive-analytical approach, and according to the evidences, to explain the limitation in the Yad verse in such a way that both the appearance of the verses and their verbal meanings are taken into account. And the problem of the infallibility of the Prophet of Islam should not be compromised, and the wisdom of reflecting this reproach in the Holy Qur'an should be clarified.یکی از مباحث کلامی موجود درقرآن کریم که از دیربـاز توجه مفسران شـیعه و اهـل سنت را به خود معطوف داشته است، آیات خطاب های عتاب آمیز و نکوهشگونه خداوند به پیامبر اکرم(ص) است. از جمله آنها، آیۀ 128 سوره آل عمران است (لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْءٌ ). مفسران در شرح و تفسیر این آیه، نظر واحدی ارائه نکرده و هر یک به گونه ای متفاوت تفسیر نموده اند.گاه مخاطب مورد نکوهش را پیامبر (ص) دانسته و در تفسیر این آیه سکوت اختیار کرده اند و گاه نیز با حمل بر ترک اولی به توجیه معنای آن پرداختهاند و گاه مخاطب این آیه را نه شخص پیامبر بلکه عموم مردم دانسته اند. اهتمام اصلی مفسران در توجیه و تحلیل این گونه خطاب نکوهش بار، حل تعارضی است که به گمان بعضی، با عصمت پیامبر(ص) ایشان دارد. پژوهش حاضر می کوشد با روش کتابخانه ای و رویکرد توصیفیـی- تحلیلی، نظرات مفسران را واکاوی نماید و با توجه به قرائن و شواهد، حصر موجود درآیۀ یاد را به گونهای تبیین نماید که هم ظاهر آیات و معانی لفظی آنها لحاظ شود و هم مسئله عصمت پیامبر اسلام(ص)، مورد خدشه قرار نگیرد و نیز حکمت انعکاس این عتاب در قرآن کریم ، روشن گردد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11492_eef33f3f59402ce827366e036f5df6c1.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219"A meta-analysis of the challenge of truth or trope of verse 38 of Surah Al-An‘ām among contemporary religious researchers«فراتحلیل چالش حقیقت یا مجاز آیه 38 سوره مبارکه الأنعام در میان پژوهشگران دینی معاصر»85941106310.30473/quran.2024.67920.3269FAحانیهصادقیگروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران.عباسمصلایی پوردانشیار. گروه قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایرانامیدشفیعیاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده معارف اسلامی وعلوم سیاسی، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایرانJournal Article20230515This research aims to investigate the opinions of contemporary scholars of the Holy Quran, under verse 38 of Surah al-An'am or related concepts in the time frame of 1392-1400, using the meta-analysis method. Because systematic review, evaluation and targeted review of researches is a step towards the growth of researches in different fields of human knowledge. The findings and results of the research showed that the difference of opinion in the explanation and interpretation of this verse goes back to not specifying the truth or what is permitted in this verse and related verses at the very beginning of the discussion; At this time, most efforts have been made for the semantics of the words "Umm", "Umma", "Daba" and "Tayer" by the researchers in the fields of Quran and Hadith sciences, but the search for the meaning of the combination "nations like you" and its related concepts is of interest to the researchers. It has been Islamic philosophy and theology. In the investigated researches, due to the mere mention of the opinions of previous commentators and in some cases, the proposal of questions and possible answers, almost a detailed and all-round explanation for the application of different forms of truth or permission in the noble verse, in different areas of life and human needs today, was not observed.این پژوهش درصدد است، با استفاده از روش فراتحلیل به بررسی نظرات پژوهشگران معاصر قرآن کریم، ذیل آیه 38 سوره مبارکه الأنعام یا مفاهیم مرتبط با آن در محدوده زمانی سالهای 1400-1392 بپردازد؛ زیرا مرور نظاممند، ارزیابی و بررسی هدفمند پژوهشها گامی در جهت رشد تحقیقات در حوزههای مختلف دانش بشری است. یافتهها و نتایج تحقیق نشان داد، اختلاف نظر در شرح و تفسیر این آیه به عدم مشخص کردن حقیقت یا مجاز در این آیه و آیات مرتبط با آن در همان ابتدای بحث باز میگردد؛ این در حالیست که بیشترین تلاش برای معناشناسی واژگان «أم»، «أمّة»، «دابة» و «طائر» توسط پژوهشگران حوزههای علوم قرآن و حدیث انجام شدهاست ولی پیجویی معنای ترکیب «أمم أمثالکم» و مفاهیم مرتبط با آن، مورد توجه محققان فلسفه و کلام اسلامی بودهاست. در پژوهشهای مورد بررسی، به دلیل اکتفا به ذکر نظرات مفسران پیشین و در برخی موارد، طرح سؤال و جوابهای محتمل تقریبا تبیین دقیق و همه جانبهای برای کاربست صورتهای مختلف حقیقت یا مجاز در آیه شریفه، در عرصههای مختلف زیست و نیازمندیهای بشر امروزی، مشاهده نشد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11063_0e6b5a583572fca3911c01f047aeebb2.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219Application of the knowledge of presentation and delay in the interpretation of verse 30 of Surah Qassکاربرد دانش تقدیم و تاخیر در تفسیر آیه ۳۰ سوره قصص951041112610.30473/quran.2024.66324.3218FAنصیرالدینجوادیاستادیار دانشگاه معارف قرآن و عترت (ع)فریبافهامیدکتری مذاهب فقهی دانشگاه ادیان و مذاهب قمJournal Article20221208The knowledge of presentation and delay is one of the preliminary sciences of Qur'an interpretation, which is one of the most important and practical tools for analyzing and uncovering divine messages and teachings in the quality of arrangement and arrangement of words,sentences, quasi-sentences, and even verses and topics of the Qur'an. Scholars of religion and Quran are scholars.In some verses of the Holy Book of Muslims, according to the opinion of some Quranic scholars and researchers, such as Suyuti, there are prepositions and delays. has it. In this article, verse 30 of Qasas was examined with a descriptive-analytical method, and by presenting evidence, it considers the speaking between God and Prophet Moses(pbuh) to be a special connection between him and the unseen world, and God came from an unusual path to He spoke directly to his special servant. According to the commentators, the divine word is directly related to the existence of the tree, but the authors believe that the speech came from the sky, this shows the importance of paying attention to the introduction and delay of the inverse in the verse to give.دانش تقدیم و تأخیر از جمله علوم مقدماتی تفسیر قرآن است که جهت واکاوی و پردهبرداری از پیامها و آموزههای الهی قرآن کریم در کیفیت چینش و تنظیم واژهها، جملهها، شبه جملهها و حتی آیات و موضوعات قرآنی از مهمترین و کاربردیترین ابزار عالمان دین و قرآنپژوهان میباشد. در برخی آیات کتاب آسمانی مسلمانان بنا بر دیدگاه بعضی دانشمندان و پژوهشگران قرآنی از جمله سیوطی تقدیم و تأخیرهایی وجود دارد که به گفته ایشان اگر مفسر توجه به آن نداشته باشد، نمیتوان مراد و مفهوم اصلی آیه را به دست آورد، این نوع تقدم و تأخر ،مقلوب نام دارد. در این نوشتار با روش توصیفی - تحلیلی آیه ۳۰ سوره قصص مورد بررسی قرار گرفت که با ارائه دلایلی سخن گفتن بین خدا و حضرت موسی (ع) را یک ارتباط و اتصال خاصی میداند که بین ایشان و عالم غیب ایجاد شده و خداوند از مسیری غیرمعمول بهگونهای مستقیم با بنده خاص خویش سخن گفت. بنا بر نظر قاطبه مفسرین، کلام الهی قائم به وجود درخت میباشد، اما نویسندگان بر این باور هستند که تکلم از جانب آسمان بوده نه از سوی درخت، این نکته توجه به اهمیت تقدیم و تأخیر مقلوب در آیه را نشان میدهد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11126_bb558b520fb4d53db65eb463d37f8e41.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219A Comparative Study of the Opinions of Shiite and Sunni Commentators on the Meaning and Example of Abandonment
"Asr" and "Aghlal" by the Holy Prophet of Islam (PBUH) in verse 157 of Surah A'rafبررسی تطبیقی آرای مفسران شیعه و اهل سنت در مورد معنا و مصداق فروگذاری «إصر» و «اغلال» توسط پیامبر گرامی اسلام (ص) در آیه 157 سوره اعراف1051161089010.30473/quran.2024.55672.2856FAعلیمحمدی آشنانیاستادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریمفاطمهاسبقیدانش پژوه سطح 4 مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثرربابهعزیزیکارشناس ارشد دانشگاه علوم و معارف قرآنJournal Article20201016One of the characteristics of the Holy Prophet (PBUH) in the Holy Qur'an is the subjugation of "isr" and "aghalal": . The present study, in a descriptive-comparative manner, deals with the morphological-syntactic role of the words "Asr" and "Aghlal", semantics based on companionship relations, and then expresses the views of the commentators of the two sects.<br /><br />The findings of this study indicate that semantically, the word "asr" has a kind of weight and weight with it and the word "aghal" has four meanings: 1- esoteric-internal chains, 2- shackles and external chains 3- heavy tasks 4 - It is an allusion to power and restraint. In Shiite commentaries, the word "urgency" has two meanings, "heavy burdens" and "special sin" meaning ignorance of the Imam, but Sunni commentaries have considered it only to mean "heavy burdens of the Jewish people". This meaning is confirmed by the evidence inside and outside the text. Also, Shiite commentators explain the word "aghal" in five meanings: a) "hard duties" b) lack of understanding and understanding of blessings, heretical affairs and interpretation by opinion, c) assignments and various exams of the children of Israel and f) "chains of air and desires" Knowledge; However, all Sunni interpretations have made it mean that "the same hard tasks are chained", which in the opinion of the authors is not compatible with the principle of economics of word usage, non-repetition and the need to pay attention to semantic differences and instances of insistence.یکی از ویژگیهای پیامبر گرامی(ص) در قرآن کریم فرونهادن «إصر» و «أغلال» میباشد: «وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ» (اعراف/ 157) که مفسران، درباره معنا و مصادیق آیه، آرای گوناگونی ابراز کردهاند. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی- تطبیقی، به نقش صرفی- نحوی واژگان «إصر» و «أغلال، معناشناسی براساس روابط همنشینی و سپس به بیان دیدگاههای مفسران فریقین پرداخته است.<br /><br />یافتههای این پژوهه، نشانگر آن است که از نظر معناشناسی، واژه «إصر» به همراه خود نوعی سنگینی و ثقل دارد و واژه «أغلال» دارای چهار معنای: 1-زنجیرهای باطنی-درونی، 2- غل و زنجیرهای ظاهری 3-تکالیف سنگین4-کنایه از قدرت و امساک است. در تفاسیر شیعه، برای واژهی «إصر» دو معنای «سنگینی تکالیف مشقت بار» و «گناه خاص» به معنای عدم معرفت امام، ذکر شده است، ولی تفاسیر اهل سنت، آن را فقط به معنی «سنگینی تکالیف مشقتبار قوم یهود» دانستهاند.این معنای، مورد اتفاق را، شواهد درون و برونمتنی، تأیید میکند. همچنین مفسران شیعه در تبیین واژه «أغلال» به پنج معنای الف) «تکالیف شاقه» ب) عدم فهم و درک فیوضات، امور بدعت گون و تفسیر به رأی، ج) تکالیف و امتحانات زنجیرگون بنیاسرائیل ود) «زنجیر هوا و هوس ها» دانسته؛ ولی همه تفاسیر اهل سنت، آنرا نیز به معنای «زنجیرگون بودن همان تکالیف شاقه» شتاساندهاند که بهنظر نگارندگان با اصل اقتصاد کاربرد واژگان، عدم تکرار و لزوم توجه به تفاوت معنایی و مصداقی اصر و اغلال ، سازگار نیست.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_10890_aa5aa9025e3c3895c7d0bc66550a0884.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219The language of the Qur'an is the language of wonder and guidanceزبان قرآن، زبان حیرت و هدایت1171281106410.30473/quran.2024.68126.3277FAعبد الهادیفقهی زادهاستاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهرانزهراخیراللهیاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نورفاطمهملک احمدیدانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نورJournal Article20230605The language of religion is one of the newly emerging terms in Western studies, which is used with the aim of deciphering the difficult and complex expressions of the holy books.<br /><br />This term, like other new scientific issues, has made Muslim thinkers to think about a new issue called the language of the Qur'an<br /><br />Two factors form the basis of the opinions of these researchers, one is the apparent similarity of the words of the Qur'an with the Arabic language and the other is the basis of their belief in monotheism. <br /><br />This article analyzes the opinions of two contemporary Shia scholars, namely Allameh Tabatabaei and Mirza Mahdi Esfahani regarding the universal understanding of the Qur'an, has looked at the verses with an inductive view and expressed the difference between them and the conventional understanding. <br /><br />and finally, based on the verses and narrations in the field of knowledge, he has presented a new definition of the language of the Qur'an, according to this view, understanding the language of the Qur'an is an innate gift of the side of the Almighty God, which like the principle of knowledge, is not from the perception, but from the finding and conscience, is not definable but understandable. <br /><br />As in the light of authentic monotheistic teachings, the correct understanding of the nature of God's language in the Holy Quran is based on the purity of the inner essence of man. And everyone can understand the language of the Qur'an with his own languageزبان دین یکی ازاصطلاحات نوپدید درمطالعات غربی است که با هدف رمزگشایی از عبارات غامض عهدین به کار رفته است.این اصطلاح مانند دیگرمسائل علمی جدید ،متفکران مسلمان را به تامّل واداشته تادر موضوعی جدید به نام زبان قرآن قلم بزنند،که بعضی از مسائل آن از سوی علمای پیشین طرح شده بود.دو عامل زیربنای نظرات این پژوهشگران را تشکیل داده است،یکی شباهت ظاهری واژه های قرآن با زبان عربی ودیگری مبنای اعتقاد توحیدی آنان.نوشتار حاضر به تحلیل نظرات دو دانشمند شیعی معاصر،یعنی علامه طباطبایی و میرزا مهدی اصفهانی در باب فهم همگانی قرآن ،با نگاه استقرایی به آیات پرداخته و تفاوت آن را با فهم عرفی بیان کرده است ودر نهایت با مبناقراردادن آیات وروایات در حوزه معارف،تعریفی جدیداز زبان قرآن ارائه کرده است ،که برطبق این دیدگاه فهم زبان قرآن موهبتی فطری از جانب خداوند متعال است که مانند اصل معرفت از سنخ ادراک نیست بلکه از سنخ یافتن و وجدان کردن است.قابل تعریف نیست اما قابل فهم است.چنان که در پرتو تعالیم توحیدی اصیل، شناخت صحیحِ ماهیّتِ زبان خدا در قرآن کریم براساس صفای جوهر باطنی انسان بنا نهاده شده است و هر کس با زبان خود می تواندزبان قرآن را که زبان توحید است دریابد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11064_b61dad4adfab55af59c23159f0684f85.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219A comparative study of the interpretive foundations of Ayatollah Khamenei and Seyyed Qutbبررسی تطبیقی مبانی تفسیری آیت الله خامنهای و سید قطب1291401103910.30473/quran.2024.59350.2968FAزهرامنصوریدانشگاه علوم و معارف قرآن کریمسید عبدالرسولحسینی زادهاستادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریمJournal Article20210531The commentators have interpreted the Qur'an according to their own principles, some of which are common among the commentators and some are specific to one or more commentators. Ayatollah Khamenei has interpreted the Qur'an for many years with an emphasis on social issues;Sayyid Qutb also tries to show a way to create a society based on Islam by emphasizing the same tendency in the interpretation of "Fi Zalal Al-Quran". Although these two commentators have commonalities in general interpretive principles, there is a fundamental difference in how the principles are applied in their works.<br /><br />The present study, in a comparative-analytical method, while pointing out the commonalities of the two commentators in the basics, talks about their different principles and bases, in order to find the differences between the interpretive views of the two in comparative comparisons and analysis. Examining the interpretations received from both commentators, it can be seen that both have similar views on the use of narrations, belief in the miracle of the Qur'an, and the use of the means of revelation, history, and manners, but there is a clear difference in how they are used and how much they are used. There is between them; In addition, they have completely different views on the authority or non-authority of the sayings of the Companions and their followers and the abrogation of the Qur'an.مفسران براساس اصول و مبانی خویش به تفسیر قرآن پرداختهاند، که برخی از آن مبانی بین مفسران مشترک و برخی مختص یک یا چند مفسر است. آیت الله خامنهای در طی سالیان متمادی با تأکید بر مباحث اجتماعی به تفسیر قرآن پرداختهاند؛ سیدقطب نیز با تأکید بر همین گرایش در تفسیر «فی ظلال القرآن» سعی در نمایاندن راهی برای ایجاد جامعهای برپایه دین اسلام دارد. این دو مفسر گر چه در مبانی کلی تفسیری، اشتراکاتی دارند ولی اختلاف اساسی در نحوهی بکارگیری مبانی در آثار آنها نمود دارد. <br /><br />پژوهش حاضر به روش تطبیقی-تحلیلی ضمن اشاره به وجوه اشتراکات دو مفسر در مبانی، از اصول و مبانی اختلافی آنها سخن میراند، تا در مقایسهای تطبیقی و تحلیل بین تفاوت سبکها، اختلاف دیدگاههای تفسیری هر دو را بیابد. از بررسی تفاسیر رسیده از هر دومفسر، میتوان دریافت که هر دو در بهرهگیری از روایات، باور به اعجاز قرآن و بهرهگیری از اسباب نزول و تاریخ و سیره، نظرات مشابهی دارند، ولی در نحوهی بکارگیری آنها و میزان استفاده از هریک از آنها تفاوت آشکاری بین آنها وجود دارد؛ علاوه بر آن در حجیت یا عدم حجیت اقوال صحابه و تابعین و نسخ قرآن دیدگاههای کاملا متفاوتی دارند.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11039_1ffaae40033c6625b5e4cb140ec7f579.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380412120250219A critical examination of the substitute theory in verses 157-158 of al-Nisa: Jesus not being crucifiedبررسی انتقادی نظریه جایگزین در آیات 157-158 نساء : به صلیب کشیده نشدن حضرت عیسی(ع)1411581170310.30473/quran.2025.69328.3318FAشادینفیسیهیات علمی دانشکده الهیات - دانشگاه تهرانJournal Article20230928Verse 157 of Surah al-Nisa is the only verse in the Qur'an that refers to the crucifixion of Jesus (PBUH), a topic that is a cornerstone of Christian belief with significant theological implications. According to the widely accepted interpretation of this verse, Jesus (PBUH) was never crucified; instead, a substitute bore this painful torment. In recent decades, an alternative interpretation of this verse has been proposed, suggesting that the verse does not deny the crucifixion but rather criticizes the Jews for believing they could oppose a divine messenger. This article critically analyzes this interpretation using a descriptive-analytical method to examine the Quranic and narrative evidence supporting the popular view. It first presents the historical development of interpretive opinions, outlining nine theories that defend the substitute theory, and then examines the criticisms of this interpretation from the perspective of Muslim commentators. The article also evaluates narrative evidence, assessing both Sunni and Shiite narrations. The findings show that the popular view lacks prophetic narrative support in Sunni sources, and the Shiite narrations are weak and unreliable, both in terms of their chain of transmission and especially their content. Furthermore, the interpretive evidence also faces semantic issues and theological criticisms. In contrast, other interpretive evidence and indications strengthen the alternative viewآیه 157 - نساء تنها آیه ای در قرآن است که در آن به مسئله به صلیب کشیده شدن حضرت عیسی (ع) اشاره شده است؛ موضوعی که از ارکان اعتقادی مسیحیت با پیامدهای کلامی مهمی است. براساس تفسیر مشهور از این آیه، حضرت عیسی (ع) هرگز به صلیب کشیده نشد و این جایگزین او بود که این عذاب دردناک را متحمل شد. در دهه های اخیر تفسیر دیگری از این آیه ، به عنوان تفسیر بدیل ارائه شده که مطابق آن، این آیه درصدد نفی تصلیب نیست بلکه در مقام نقد یهودیان است که گمان دارند توانسته اند به مقابله با رسولی الهی برخیزند این مقاله با نگاه انتقادی به تحلیل این تفسیر پرداخته است با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی ادله قرآنی و روایی نظر مشهور مبادرت کرده است. ابتدا، تاریخچه نظرات تفسیری در قالب نه نظریه که از نظریه جایگزین دفاع میکنند، مطرح میشود و سپس نقدهای وارد بر این تفسیر از منظر مفسران مسلمان بررسی میگردد. همچنین، مقاله به بررسی ادله روایی میپردازد و روایتهای شیعی و اهل سنت را مورد ارزیابی قرار میدهد.بررسی ها نشان میدهد ، دیدگاه مشهور در منابع اهل سنت مستندی از روایت نبوی ندارد و روایتهای شیعی نیز به لحاظ سندی و بویژه متنی ضعیف و غیرقابل اعتماد هستند. همچنانکه ادله تفسیری نیز با مشکلات دلالی و نقدهای کلامی مواجه است. در مقابل، شواهد تفسیری و قرائن دیگر دیدگاه بدیل را تقویت می کنند.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_11703_5298f6e645ec02f3e342fde862ec75c0.pdf