دانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823Narrative structure of Yusuf based on Claude Bermond's theoryساختارشناسی روایت داستان یوسف (ع) بر اساس نظریة کلود برمون1181263510.30473/quran.2026.65731.3190FAفاطمهجعفری کمانگراستادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایرانرمضانعلیتقی زاده چاریاستادیار گروه الهیات ، دانشگاه فرهنگیان ، تهران ، ایران.Journal Article20221010Structuralists with expressing the different characteristics of the narrative structures intend to discover the common traits of the stories and narratives. Claude Bermond is one of the Structuralists and narratologists who has presented his own model based on the sequences to understand the structure of the narrative. The Holy Quran as a treasure of ancient traditions with its own narrative features has stories with different structures. Some stories have a more regular and sequential structure and are gathered in one surah, while others have more complex and scattered structures and each part of it is narrated in one surah. The current research is written in an analytical method and deals with the structural analysis of the story of Yusuf based on the theory of Claude Bermond. The results of this analysis show that all these stories have a narrative order according to Claude Bermond, and their difference is in the type of sequence and simple or complex structure.قرآن مجید به عنوان گنجینهای از روایات کهن با ویژگیهای روایی مختص به خود، دارای داستانهایی با ساختارهای مختلف است. برخی از داستانها از ساختاری منظمتر و متوالی برخوردارند و در یک سوره جمع آمدهاند و برخی دیگر ساختارهایی پیچیدهتر و پراکندهتر دارند و هر بخش آن در یک سوره روایت شده است. ساختارشناسان با بیان ویژگیهای مختلف ساختارهای روایت، در صدد کشف مختصات مشترک داستانها و روایات هستند. کلود برمون یکی از روایتشناسان ساختارگرا است که الگوی خاص خود را مبتنی بر توالی پیرفتها، برای شناخت ساختار روایت ارائه داده است. پژوهش حاضر به روش تحلیلی نگاشته شده است و به بررسی ساختارگرایانة داستان یوسف (ع) به عنوان بلندترین و منسجمترین داستان قرآن، بر اساس نظریة کلود برمون پرداخته است. نتایج این تحلیل نشان میدهد: این داستان از توالیای مرکب و پیچیده در ساختار برخوردار است؛ اما با وجود این که در کلیت خود برخوردار از نظم روایی مد نظر کلود برمون است، دارای پایان بندی متفاوتی است که از ساختار مد نظر کلود برمون و نظم ساختاری داستانهای کهن فراتر میرود و الگوی منحصر به فردی را ارائه میدهد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12635_24ee00ecacac0d3fa66fad734a5a1823.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823A research on the meaning of "Sāmidūn" in the verse "Wa antum Sāmidūn" in interpretations and Persian and Latin translations.پژوهشی در معنای «سامدون» در آیهی «وَ أَنْتُمْ سامِدُون» در تفاسیر و ترجمههای فارسی و لاتین19301263610.30473/quran.2025.70159.3344FAمحمد علیهمتیدانشیار گروه تفسیر و علوم قرآن ، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ، قم ، ایران.وفادارکشاورزیاستادیار گروه تفسیر و علوم قرآن ، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ، قم ، ایران.0000-0003-4745-4053مهدیعبداللهی پوراستادیار گروه تفسیر و علوم قرآن ، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ، قم ، ایران.Journal Article20240107One of the words that commentators and Persian and Latin translators of the Qur'an disagree on is the word "Sāmidūn" (سامدون) in the verse "Wa antum Sāmidūn (وَ أَنْتُمْ سامِدُون) heedless, singing, playing games, arrogant, someone who stands waiting for the imam to come for prayer, wanderer, mocker, etc. are among the meanings mentioned for this word. The origin of some of these meanings is in narrations and others are lexcons, and few of them do not have narrative or lexical support. This research was done with the aim of finding the correct meaning of this word with descriptive analytical method and using library resources. Examining the lexcons in the analysis of the exact meaning of the word, studying its historical course in the most important interpretations and presenting the most important Persian and Latin translations along with the data analysis have formed the structure of the current research. The results show that there are many narrations in this field, but they conflict with each other. And each group of commentators have paid attention to some hadiths in their chosen meaning. Also, the basis of some meanings in the interpretations is not clear. This difference of meaning in the interpretations has also entered the translations and has caused the number of translations. The proposed meaning of this research is according to the meaning of the word, preferred narrations and the use of other verses of the Quran.یکی از واژگانی که مفسران و مترجمان فارسی و لاتین قرآن در معنای آن اختلاف نظر دارند، واژهی «سامدون» در آیهی «وَ أَنْتُمْ سامِدُون» است. غافل، آوازخوان، سرگرم بازی، متکبر، کسی که ایستاده منتظر آمدن امام جماعت است، سرگردان، مسخرهکننده و... از جمله معانی است که برای این واژه ذکر شده است. خاستگاه برخی از این معانی، روایات و برخی دیگر، منابع لغت است و معدودی مؤید روایی و لغوی ندارد. این پژوهش با هدف دستیابی به معنای دقیقتر این واژه با روش توصیفی تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای انجام پذیرفته است. بررسی منابع لغت در واکاوی معنای دقیق واژه، مطالعه سیر تاریخی آن در مهمترین تفاسیر فریقین و ارائه مهمترین ترجمههای فارسی و لاتین همراه با تحلیل دادهها، ساختار پژوهش حاضر را تشکیل داده است. نتایج نشان میدهد که روایات در این زمینه با توجه به فراوانی، تعارض داشته و هر دسته از مفسران در معنای مورد نظر خود به دستهای از روایات توسل جسته و مبنای برخی از معانی موجود در تفاسیر مشخص نیست. این اختلاف معنا در تفاسیر به ترجمهها نیز ورود یافته و موجب تعدد ترجمه گردیده است. معنای پیشنهادی این پژوهش با توجه به معنای لغت، روایات مرجح و استفاده از آیات دیگر قرآن حاصل گردیده است.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12636_6cba0c69c6f515472d3819e75d79cbde.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823Examining the concepts of freedom and social justice in the Holy Quran and liberalism with critical discourse analysisبررسی مفاهیم آزادی وعدالت اجتماعی در قرآن کریم و لیبرالیسم با گفتمان شناسی انتقادی31441263710.30473/quran.2026.71084.3373FAبهزادمریدیاستادیار گروه زبان شناسی و زبان های خارجی ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران.Journal Article20240422Concepts in any language are a representation of the thought system and are related to meta-linguistic elements and reflect the context with heterogeneous social, political and cultural strains and are a sign of the interconnectedness and interaction of the linguistic and non-linguistic systems. Meanwhile, the ideal concepts of freedom and social justice, benefiting from a special position in social life, have different interpretations in many discourse systems. This study, with the method of critical discourse analysis as one of the interdisciplinary theories in linguistics, seeks to establish what and how the relationship between social justice and freedom is in the discourse of the Holy Quran and the system of liberalism, and to explain the evolution of this discourse. is in the possibility or non-realization of these two concepts in bio-social. The heterogeneity of perceptions and the approach of discourses about the link between freedom and social justice is one of the findings of this research. Therefore, the liberal discourse has voted for the priority of freedom over social justice, but the Holy Qur'an has accepted these concepts as valid in the social arena.مفاهیم درهر زبانی بازنمونی از نظام اندیشهای و همبسته به عناصر فرازبانی و بازتاب دهنده بافتار با سویههای ناهمسان اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است و نشان از همپیوندی و همکنشی نظام زبانی وغیرزبانی است. دراین میان مفاهیم آرمانی آزادی و عدالت اجتماعی با بهرهمندی ازجایگاه ویژه در زیست اجتماعی، دارای برداشتها ناهمسان در نظام گفتمانی متعدد است. این پژوهه با روش تحلیل گفتمان انتقادی به عنوان یکی از نظریههای میان رشتهای در زبانشناسی، درپی صورت بندی چیستی و چگونگی رابطه عدالت اجتماعی و آزادی درگفتمان قرآن کریم و نظام لیبرالیسم و تبیین رویآوری این گفتمانها در امکان یا عدم تحقق توأمان این دو مفهوم در زیست اجتماعی است. ناهمسانی برداشت ها و رویآوری گفتمانها درباره پیوند میان آزادی و عدالت اجتماعی، از یافتههای جستار حاضر است. براین اساس گفتمان لیبرال رأی به اولویت آزادی به عدالت اجتماعی داده اما قرآن کریم همکنشی، با همآیی و همحضوری این مفاهیم را درعرصه اجتماعی روا دانسته است.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12637_72a1107f1792da87c999f46d15fe4bbb.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823Social Rights in the Letters of Imam Sadiq (AS) with an Intertextual Approach to the Holy Quranحقوق اجتماعی در نامه های امام صادق علیه السلام با رویکرد بینامتنیت باقرآن کریم45621263810.30473/quran.2025.71096.3374FAسید مصطفیمناقباستادیار گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران.رحمت اللهعبدالله زاده آرانیدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران.احمدبحرانیدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران.Journal Article20240518The hadiths of the infallible Imams (peace be upon them) are their lasting legacy throughout the centuries. Among them, the hadiths of Imam Sadiq (peace be upon him) have taken up a larger share of these Shiite hadiths, given the openness that was provided after the era of the Umayyads and during the Abbasid era. The expansion of the Islamic community on the one hand and the need to communicate with his friends and companions required that some of these sayings be written in the form of letters to him. These letters, which are endowed with the depth of revelation teachings in various areas of belief, morality and society, express a conscious interaction on the part of that Imam with the divine word. In these letters, the Imam has given depth to his sayings by using the verses of the Holy Quran, and on the other hand, the explanation and interpretation of the Imam (peace be upon him) of the divine verses has emerged in the form of these letters. This research, using the method of content analysis and using the interpretations of the sects, while analyzing the words of the Imam in the dimension of social rights, deals with the quality and manner in which the Imam's letters are influenced by the verses of the Quran. The results of this study and analysis show that this influence in citing the verses of the Quran is in some cases by mentioning the entire verse and in others byاحادیث امامان معصوم (علیهمالسلام) میراث ماندگار ایشان در طول قرنهای متمادی است. در این میان احادیث امام صادق (علیهالسلام) باتوجهبه گشایشی که پس از دوران خفقان امویان و در عهد عباسیان فراهم شد میزان بیشتری از این احادیث شیعه را به خود اختصاص داده است. گسترش جامعه اسلامی از یک سو و لزوم ارتباط با یاران و همراهان ایجاب میکرد که بخشی از این سخنان در قالب نامههایی به ایشان به رشته تحریر درآید. این نامهها که برخوردار از عمق آموزههای وحیانی در حوزههای گوناگون اعتقادی، اخلاقی و اجتماعی میباشد. بیانگر تعاملی آگاهانه از سوی آن حضرت با کلام الهی است. امام در این نامهها بدین شیوه با بهرهگیری از آیات قرآن کریم به سخنان خود عمق بخشیدهاند و از سوی دیگر تبیین و تفسیر امام علیهالسلام از آیات الهی در قالب این نامهها بروز نموده است. این پژوهش با روش تحلیل محتوا و با استفاده از تفاسیر فریقین ضمن تحلیل کلام امام در بعد حقوق اجتماعی به کیفیت و نحوه اثرپذیری نامههای امام از آیات قران میپردازد. از نتایج این بررسی و تحلیل بر میآید که این اثرپذیری در استناد به آیات قرآن در برخی موارد با ذکر کل آیه و در برخی دیگر با ذکر بخشی از آیه و در مواردی با تغییر در لایههای صرفی و نحوی و در اکثر موارد بهصورت بهرهگیری از مضمون آیات است؛ بنابراین میتوان گونههای مختلف این اثرپذیری را در قالب نظریه بینامتنیت یا تناص و بیشتر بهصورت نفی متوازی یافت. ضمن آنکه این نگاه میتواند در درک عمیق معناو اثرگذاری کلامhttps://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12638_f953aadaa29c977711f4b16eb1a894e1.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823Conceptualization of the two words revelation and call and investigation of their synonyms in the Qur'anمفهوم شناسی دو واژۀ وحی و ندا و بررسی نوع ترادف آنها در قرآن63741263910.30473/quran.2026.71669.3387FAمحمدرضاحاجی اسماعیلی حسین آبادیاستاد گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشکده الهیات و معارف اهل بیت ، دانشگاه اصفهان ، اصفهان ، ایران.داوداسماعیلی دهاقانیاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشکده الهیات و معارف اهل بیت ، دانشگاه اصفهان ، اصفهان ، ایران.مرضیهیزدیان پوردانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث ، دانشکده الهیات و معارف اهل بیت ، دانشگاه اصفهان ، اصفهان ، ایران.Journal Article20240627The two words revelation and call in the vocabulary and context of the verses of the Qur'an, with different uses, have an individual value and a special combination. Therefore, their correct translation and understanding depends on the understanding and awareness of the co-occurrence of words, the time of decline, and the composition of the context and structure of the sentences. After examining the lexical meaning of the words "revelation and call" with the method of content analysis and analysis of examples of Quranic verses, the present research has investigated and believed that the commonalities and differences in the lexical meaning of these two words, according to the context and The basis of intratextual and extratextual proofs of Quranic verses is partial and general synonymy. In this article, the development of synonyms derived from the text of the Qur'an is examined. It is obvious that in the field of lexical synonymy or non-synonymy, it is the criterion and criterion for measuring and evaluating the Quranic verses themselves. The result is that after comparing these two words, it is known that in some verses of the Qur'an, the word "call" is used in the meaning of "revelation".دو واژه وحی و ندا درلغت و سیاق آیات قرآن، با کاربردهای متفاوت از ارزش انفرادی وترکیبی ویژه ای برخوردارند. لذا ترجمه و فهم درست آنها منوط به درک و آگاهی از همنشینی واژگان ، شرایط زمان نزول، و ترکیب بافت و ساختار جملات است. پژوهش حاضر پس از بررسی مفهوم لغوی واژگان "وحی و ندا" با روش تحلیل محتوا و تحلیل نمونه هایی از آیات قرآن، بررسی نموده و باورمند گردیده که اشتراکات و افتراقاتی که در معنای لغوی این دو واژه وجود دارد، با توجه به سیاق و بر اساس قرائن درون متنی و برون متنی آیات قرآن از نوع ترادف جزئی و کلی است. در این مقاله توسعۀ واژگان مترادف که برگرفته از متن قرآن است، مورد بررسی قرار گرفته. بدیهی است در زمینۀ ترادف یا عدم ترادفِ واژگانی، ملاک و معیار سنجش و ارزیابی خودِ آیات قرآن است. نتیجه آن که پس از مقایسۀ این دو واژه دانسته می شود که در برخی از آیات قرآن، واژۀ "ندا" در مفهوم"وحی"به کار رفته است.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12639_589f9a6a6780b64b32509da3ecb824c4.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823A Comparative Study of the Interpretation Rules of Mulla Fathullah Kashani and Aisha Bint Al-Shatiبررسی تطبیقی قواعد تفسیری ملافتح الله کاشانی و عایشه بنت الشاطی75841264010.30473/quran.2026.74144.3444FAعلیغضنفریدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ، تهران ، ایران.ریحانهپورخلیلیدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ، قم ، ایران.مصطفیزارعی بلوطبنگاندانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه کاشان ، کاشان ، ایران.Journal Article20250321Recognizing the meanings and concepts of the verses of the Holy Quran requires observing specific rules and laws that the interpreter is required to know in order to be immune from errors and deviations in interpretation. Interpreters have rules specific to their approach in the matter of interpretation. Now this question arises, what rules of interpretation did Aisha Bint Al-Shati, a Sunni interpreter, and Mulla Fathullah Kashani, a Shiite interpreter, both of whom have literary interpretations, consider in their interpretation of the Al-Bayani interpretation of the Holy Quran and the Manhaj Al-Sadiqeen fi Zaml Al-Mukhalafin? In the present study, the rules of interpretation, the Al-Bayani interpretation of the Holy Quran and the Manhaj Al-Sadiqeen fi Zaml Al-Mukhalafin have been examined using an analytical-comparative method, and the result is that: Although both interpreters have a literary orientation in interpretation; However, there are differences in the use of narrations, attention to context, attention to the grammatical rules of Arabic literature, attention to the principles of achieving the meanings of words, and consideration of correct readings. Despite these differences, they also have common points in matters such as the use of narrations, attention to the reason for revelation, and attention to context.شناخت معانی و مفاهیم آیات قرآن کریم، نیازمند رعایت قواعد و قوانین خاص و ویژهای است که مفسر ملزم به معرفت نسبت به آنان بوده تا مصون از خطا و انحراف در تفسیر باشد. مفسران در امر تفسیر، دارای قواعد مختص رویکرد خود هستند. حال این پرسش مطرح میگردد، عایشه بنتالشاطی مفسر اهلسنت و ملافتحالله کاشانی به عنوان مفسر شیعی که هر دو دارای تفسیر ادبی هستند در تفسیر البیانی للقرآن الکریم و منهج الصادقین فی الزام المخالفین چه قواعد تفسیری را مدنظر قرار دادهاند؟ تحقیق حاضر، به روش تحلیلی ـ تطبیقی، به بررسی قواعد تفسیری، تفسیر البیانی للقرآن الکریم و منهج الصادقین فی الزام المخالفین پرداخته و میزان همگرائی این دو مفسر را بررسی نموده است. به نظر میرسد هر چند هر دو مفسر گرایش ادبی در تفسیر دارند و از روایات، خاصه اخبار سبب نزول و نیز توجه به سیاق بهره جستهاتد، لیکن در تفسیر آنان تفاوتهایی در شیوه بهرهمندی از قواعد دستوری ادبیات عرب، توجه به اصول دستیابی به مفاد واژگان و در نظر گرفتن قرائات صحیح وجود دارد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12640_3408bae21aeb99e94e2d04a388db0075.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823Critical Analysis of "Al-Tafsir Al-Asri Al-Jami" on the Verses of the Virtues of the Ahlul Bayt (AS)تحلیل انتقادیِ «التفسیر العصری الجامع» دربارۀ آیاتِ فضائل اهل بیت(ع)85981264110.30473/quran.2026.74683.3457FAپدرامعلی مرادیدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه تهران ، تهران ، ایران.محمودواعظیدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشگاه تهران ، تهران ، ایران.Journal Article20250524The commentary "Al-Jami" is written by Dr. Muhammad Abdul Sattar Al-Sayyid from Syria, who entered the field of writing in the midst of the changes in the country in recent years and is considered one of the most important contemporary commentaries in Syria. The author's claim of approximationist thought, which he has mentioned in many places in his commentary, increases the importance of examining Dr. Abdul Sattar's interpretative views, especially regarding the verses related to the virtues of the Ahl al-Bayt (AS). The present study, using the method of description and content analysis, has examined these views and their differences with the views of other commentators, especially Ayatollah Javadi Amoli. The findings of the study show that although Dr. Abdul Sattar has tried to create unity between different sects in his commentary and has emphasized unity against the Zionist enemy, especially in Syria, in many places in his commentary, his approach to this group of verses is mainly silence and passing over the basic and accurate interpretation of these verses. By carefully examining this commentary, it can be said that despite the narrations of the status of revelation that clearly indicate the virtues of the Ahl al-Bayt (a.s.), especially the Commander of the Faithful Ali (a.s.), he easily passed them by. Despite the authentic narrations in the hadith sources that are widely known in this field and which he has repeatedly referred to on other topics, no reference or reference to these narrations is seen in this commentary.تفسیر «الجامع»، تألیف دکتر محمّد عبدالستار السیّد از کشور سوریه است که در بحبوحۀ تحوّلات سالیان اخیر این کشور به رشتۀ تحریر در آمده و یکی از مهمترین تفاسیر معاصر در سوریه بهشمار میرود.<br />داعیۀ اندیشۀ تقریب گرایانۀ مؤلّف آن که در جای جای تفسیرِ خود به آن اشاره کرده است، اهمیت بررسی دیدگاههای تفسیری دکتر عبدالستار را به ویژه دربارۀ آیات مرتبط با فضائل اهل بیت(ع) بیشتر میکند. پژوهش حاضر به شیوۀ توصیف و تحلیل محتوا، به بررسی این آراء و اختلاف آنها با دیدگاه دیگر مفسّران، به ویژه آیت الله جوادی آملی پرداخته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد با وجود اینکه دکتر عبدالستار در تفسیر خود سعی نموده به ایجاد وحدت میان فرقههای مختلف بپردازد و در جای جای تفسیر خود بر اتحاد در برابر دشمن صهیونیست به خصوص در کشور سوریه تأکید نموده است، ولی برخورد وی با این دسته از آیات عمدتاً سکوت و گذر از تفسیر مبنایی و دقیق این آیات است. با بررسی موشکافانۀ این تفسیر میتوان گفت ایشان با وجود روایات شأن نزول که به طور صریح بر فضائل اهل بیت علیهم السّلام به ویژه امیر مؤمنان علی(ع) دلالت دارد، به آسانی از کنار آنها گذشته است و با وجود روایات معتبر در منابع حدیثی نزد عامّۀ در این زمینه که ایشان در موضوعات دیگر به کرّات به آنها ارجاع داده است هیچگونه استناد و اشارهای به این روایات در این تفسیر دیده نمیشود.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12641_3015f53ee87446e8e5cb02e508e7d92d.pdfدانشگاه پیام نورپژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن2322-380413220250823This research, employing a descriptive-analytical method with a comparative approach, provides an in-depth analysis of the fundamental exegetical controversy surrounding the term "Ya'rishun" in verse 7:137 of the Qur'an. Marking the climax of the conتدمیر «عرش» یا «عریش»؛ مطالعه تطبیقی رویکردهای لغوی-کلامی به مفهوم «یَعْرِشُونَ» و دلالت آن بر تصویر تمدن فرعونی991081264210.30473/quran.2025.75445.3475FAرضاملازاده یامچیپژوهشگر پسا دکتری علوم قرآن و حدیث ، دانشکده الهیات و معارف اسلامی ، دانشگاه فردوسی ، مشهد ، ایران.میثمشعیبدکتری فقه و حقوق ، دانشکده الهیات و معارف اسلامی ، دانشگاه فردوسی ، مشهد ، ایران.0000-0003-2904-9601Journal Article20250811This research, using a descriptive-analytical and comparative method, analyzes the exegetical controversy of "Ya'rishun" in Qur'an 7:137. This verse, the climax of the Israelite-Pharaoh confrontation, concludes with a phrase impacting the representation of Pharaonic civilization and divine destruction (tadmīr). The core issue, beyond lexical dispute, is whether "Ya'rishun" means "lofty palaces" ('arsh), symbolizing power, or "trellised vineyards" ('arish), manifesting luxury. Findings show both meanings stem from the root "elevation" and formed two paradigms in Shi'a and Sunni exegesis. The first presents the civilization as a symbol of "architectural arrogance" and political "supremacy" ('uluww), with tadmīr targeting physical symbols of its power. The second portrays it as a symbol of "material decadence" (itraf) and heedless prosperity, with tadmīr dismantling its economic foundations.<br />A comparative analysis of commentaries reveals a methodological evolution from preferring one meaning in early works towards a synthetic, comprehensive approach in later ones. The results suggest the ambiguity is a purposeful rhetorical device. This word choice implies divine tadmīr comprehensively encompasses both arrogant power and corrupting luxury of the Pharaonic civilization. It targets both the 'arsh of domination and the 'arish of decadence, demonstrating that from a Qur'anic perspective, the fall of civilizations is rooted in the corrupting nexus of these two components.این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی واتخاذ رویکردی تطبیقی،به کالبدشکافی مناقشه تفسیری بنیادین پیرامون واژه «یَعْرِشُونَ»در آیه ۱۳۷ سوره اعراف میپردازد.این آیه که نقطه اوج رویارویی بنیاسرائیل و فرعونیان است، با این عبارت به پایان میرسد وتأثیری عمیق بر بازنمایی ماهیت تمدن فرعونی و فلسفه تدمیر الهی دارد.مسئله محوری تحقیق، فراتر از یک اختلاف لغوی، بر این پرسش استوار است که آیا «یَعْرِشُونَ» به «بناها و کاخهای رفیع»(عَرش) به مثابه نماد قدرت و استعلا، اشاره دارد یا ناظر بر «باغها وتاکستانهای داربستی»(عَریش) به عنوان مظهر رفاه و تجمل است.یافتهها نشان میدهد که هر دو معنا از ریشه لغوی مشترک «ارتفاع» منشعب شده ودر میراث تفسیری فریقین،به شکلگیری دو پارادایم تحلیلی متمایز انجامیده است.خوانش نخست،تمدن فرعونی را نماد«استکبار معماری» و «علوّ» سیاسی معرفی میکند که «تدمیر» الهی،نمادهای فیزیکی قدرت استیلاگر آن را هدف گرفته است. خوانش دوم، این تمدن را نماد«اتراف مادی» و رفاه مبتنی بر غفلت میداند که تدمیر،بنیانهای اقتصادی آن را نابود ساخته است.تحلیل تطبیقی تفاسیر،یک سیر تحول روششناختی را آشکار میسازد که از ترجیح یک معنا در آثار متقدم به سمت یک رویکرد ترکیبی و جامع در آثار متأخر حرکت کرده است. نتایج بیانگر آن است که ابهام موجود دراین واژه یک صنعت بلاغی هدفمند و ایجازی است که بر اساس آن،«تدمیر» الهی به صورتی کاملاً جامع، هر دو بُعد قدرت استکباری و رفاه مفسدهآمیز تمدن فرعونی را در بر میگیرد؛ یعنی هم «عرشِ» استیلا وهم «عریشِ» اتراف را شامل میشود و نشان میدهد که سقوط تمدنها از منظر قرآن، ریشه در پیوند این دو مؤلفه دارد.https://quran.journals.pnu.ac.ir/article_12642_c9788ae8b3911e406ac46f6ba8bf312b.pdf