نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
3 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان، کاشان، ایران.
4 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
چکیده
فضل الرحمان ملک از جمله قران پژوهان معاصر است که اندیشه های وی درباره مباحث قرانی و مخصوصا وحی مناقشه برانگیز بوده است.در خصوص وحی، نظریه «املای وحی» پذیرفته شده ترین نظریه می باشد؛ لیکن در تلقی وحی فضل الرحمان ملک نگاه جدیدی به موضوع وحی وجود دارد. تعریف خاص و متفاوت فضل الرحمان از وحی، مخصوصا نقش پیامبر در این پروسه را بسیار فعال و پررنگ نشان می دهد. .او سعی می کند با توضیح دو واژه «اصطلاح دینی» و «اصطلاح طبیعی» پروسه وحی را تعریف کند در نگاه او قران کتابی الهی ،جاودانه و راهگشاست ولی در طول تاریخ به دلیل برخی برداشتهای ناصواب این کتاب نتوانسته جایگاه حقیقی خود را پیدا کند؛و به همین دلیل او به دنبال راهی برای فهم بهتری از قران می باشد. این پژوهش به روشی توصیفی-تحلیلی به بررسی و نقد دیدگاه فضل الرحمان ملک درخصوص وحی می پردازد. پژوهش حاضر نشان می دهد که هرچند فضل الرحمان سعی نمود با تعریف جدیدی از وحی بسیاری از مسایل جوامع مسلمان را به صورتی مدرن حل نماید ولیکن در عمل نتوانست روشی مستدل و روشمند ارایه نماید. لیکن طرح پیشنهادی وی نقاط مثبتی دارد که می تواند زیربنای تحقیقات آینده محققان علوم اسلامی واقع شود
کلیدواژهها
موضوعات