زبان قرآن
رقیه علی زاده
چکیده
واژه «مَثانی» از اصطلاحات کلیدی در توصیف قرآن کریم در دو آیه از قرآن است که در هر دو آیه مورد تحلیل قرآن‌پژوهان قرار گرفته‌است. بررسی ماهیت این واژه از دید مستشرقان نیز پنهان نمانده و در نوشته های متعدد با رویکرد های مختلف از آن بحث کرده‌اند. مسأله اصلی این پژوهش، بررسی مطالعات غربی پیرامون واژه و مفهوم «مثانی» می‌باشد ...
بیشتر
واژه «مَثانی» از اصطلاحات کلیدی در توصیف قرآن کریم در دو آیه از قرآن است که در هر دو آیه مورد تحلیل قرآن‌پژوهان قرار گرفته‌است. بررسی ماهیت این واژه از دید مستشرقان نیز پنهان نمانده و در نوشته های متعدد با رویکرد های مختلف از آن بحث کرده‌اند. مسأله اصلی این پژوهش، بررسی مطالعات غربی پیرامون واژه و مفهوم «مثانی» می‌باشد که با دید انتقادی به آن پرداخته‌است. مستشرقین واژه «مثانی» را جز واژگان دخیل در قرآن دانسته و اغلب به صورت «داستان‌های مکافات محور» معنا کرده‌اند و مستشرق، جیمز بلمی، احتمال تصحیف در آن را داده است. جهت بررسی دیدگاه مستشرقین این تحقیق به روش تحلیلی-انتقادی و بر اساس منابع کتابخانه ای تدوین شده‌است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که مستشرقین در ریشه اصل واژه «مثانی» وحدت نظر نداشته و دلیل منطقی ارائه نداده‌اند. عبارت «داستان‌های مکافات محور» متناقض با هدف و حکمت داستان های قرآنی بوده و با بافت درون متنی آیات 87 سوره حجرو نیز 23 زمر تناسب ندارد. «المتالی» واژه پیشنهادی جایگزین «المثانی»، علاوه بر داشتن ساختار صرفی و معنایی متفاوت از واژه «مثانی»، در قرائت هیچ قاری و کتابت هیچ مصحفی به ثبت نرسیده و شاهد ادبی و شعری در متون عربی ندارد. . با بررسی های دقیق به دست آمد که دیدگاه مستشرقین ریشه در فرضیه اقتباس قرآن از تورات و انجیل داشته و شواهد محکمی برای تأیید نظر آنان درباب مثانی وجود ندارد.
عبدالهادی فقهی زاده؛ علیرضا دل افکار؛ رقیه علی زاده
چکیده
سلفیه تکفیری در حوزه تفسیر قرآن با استناد به ظواهر آیات، روایات و سیره پیامبر و اصحابش، به آنچه از قدیم مانده سخت پایبندند و عقاید صحیح اسلامی را منحصر به «ظواهر» قرآن و سنت می‌دانند و از هرگونه تفسیر، ژرف‌نگری و بهره‌گیری از عقل، علم و فلسفه در تعالیم دین و تطبیق آن با مقتضیات زمان اجتناب می‌ورزند. ورود مجاز در قرآن را انکار ...
بیشتر
سلفیه تکفیری در حوزه تفسیر قرآن با استناد به ظواهر آیات، روایات و سیره پیامبر و اصحابش، به آنچه از قدیم مانده سخت پایبندند و عقاید صحیح اسلامی را منحصر به «ظواهر» قرآن و سنت می‌دانند و از هرگونه تفسیر، ژرف‌نگری و بهره‌گیری از عقل، علم و فلسفه در تعالیم دین و تطبیق آن با مقتضیات زمان اجتناب می‌ورزند. ورود مجاز در قرآن را انکار کرده و با تفسیر گزینشی آیات، بهدنبال تفسیر آیات قرآن نبوده، بلکه بهدنبال پیدا کردن عقاید خویش در قرآن و رد دیدگاههای مخالفان هستند؛ اما ظاهرگرایی علاوه بر عدمکفایت در تفسیر قرآن، مخالف با آیات قرآن است. تأکید افراطی بر نقل و روایت موجب راهیابی احادیث ضعیف به منابع و دوری از عقلگرایی در تفسیر شده و با پیشداوریهای گرایشی، آیات به شیوه نادرست بر روایات تطبیق داده میشوند.
